อกหักดูหนัง : เราจะตกหลุมรักอะไรได้อีกไหมในชีวิตนี้…นอกจากเธอ? [HER]

her

 

หลายครั้งที่เราผิดหวังจากความรัก เราจะถูกความคิดของเราบุกโจมตีให้เจ็บปวดจี๊ดๆจู๊ดๆกันในใจ ทำให้เราเกิดอาการปวดมวนท้อง เกิดอาการใจหาย (ถ้าเคยเป็นจะนึกออก..ที่มันวิ้งๆ ตรงอกด้านซ้ายอะครับ) อาการเหล่านี้มักจะลงเอยด้วยประโยคแนวๆ ประมาณว่า “แล้วฉันจะรักใครได้เท่านี้อีกไหม?” อยู่บ่อยๆ และแน่นอนว่าแม้เราไม่ตอบ เสียงในหัว(ใจ)ที่ดังล้งเล้งช้งเช้งโหวกเหวกโวยวายกันอย่างเงียบงันในโลกภายนอก ก็จะแย่งกันตอบออกมาเป็นเสียงเดียวว่า ‘อีโง่ แกจะไม่เจอใครแบบนี้อีกแล้วล่ะ!’  ซึ่งมันก็เหมือนจะเป็นคำตอบที่ชักชวนเราให้คิดไปว่าเราคงจะรักใครไม่ได้อีกแล้ว

จากนั้นเราก็จะฟูมฟาย
กดหน้ากับหมอน
แล้วร้องไห้ …
หรืออาจจะร้องไห้ไปเลยแบบ automatic…ตามอัธยาศัย

ทดความเจ็บป่วยจากรักและอาการอกหักไว้ในใจกันก่อนนะครับ

วันนี้ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกับ ธีโอดอร์ หนุ่มวัยกลางคนสุดเนิร์ดในเชิ้ตสีหวานที่ตกหลุมรักกับซาแมนธา สิ่งซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการในคอมพิวเตอร์ (เรียกกันย่อๆว่าOS) ของเขาเอง…ใช่ครับ เขาตกหลุมรัก(จะเรียกว่า)โปรแกรมในคอมพิวเตอร(ก็น่าจะได้เนอะ)ของเขาเอง

ธีโอดอร์กำลังอยู่ในช่วงทำใจก่อนหย่าร้างกับเมียที่เขารักมากกกกก แล้วเขาเองก็ทำมันไม่ค่อยจะไหวหรอก แล้วการที่เขาเองยังอยู่ในวังวนของการตัดไม่ขาด กลืนไม่ลง คงไม่ไหว มันยิ่งทำให้ธีโอเหมือนลอยคออยู่ท่ามกลางมหาสมุทรแห่งรักครั้งเก่าที่แม้จะหิวกระหายมันแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถจะกลืนกินรักที่ท่วมท้นเข้าไปเพื่อให้เขาหยุดกระหายได้… แล้วทำไมธีโอถึงไปรักกับระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ที่มีแค่เสียงหวานๆ และระบบจักรกลอัจฉริยะที่คิดเป็นได้ล่ะ?

สำหรับธีโอ แม้ซาแมนธาจะมีเพียงเสียง แต่ซาแมนธาก็คิดเป็น รู้จักกูเกิ้ลหาสิ่งโน้นนี้นั้น และจริงจังกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าไปเสียหมด… ซาแมนธาใส่ใจ เห็นใจ ดูแล และ “รัก” ธีโอ…

แล้วคอมพิวเตอร์จะรู้จักรักจริงๆ น่ะหรอ? อันนี้จะไม่ตอบ ต้องไปดูเอาเองใน her นะจ๊ะ
her movie

 

กลับมาที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ หนึ่งคนผู้เจ็บช้ำกับหัวใจซึมๆอย่างธีโอยังคงอยู่กับเราตรงนี้ ยังคงปวดร้าวและร่อแร่อยู่กับรักที่เขาเคยถือครองร่วมกับเมียรักของเขาไว้….. แม้เขาจะถูกบรรเทาลงไปมาก(?)เมื่อได้พบซาแมนธา แต่กระนั้นแหละ หลายๆ คนก็ยังคงชูธงตั้งคำถามอยู่ว่า “คนมันจะไปหลงรัก ไปออกเดทกับคอมพิวเตอร์ได้จริงๆ ง่ะ โม้แล้วแก” ซึ่งสำหรับผมเอง ผมว่าอีเผ่าพันธุ์มนุษย์นี่แหละ ที่ทำให้อะไรต่อมิอะไรก็ไม่รู้ เกิดระเบิดขึ้นได้ สิ่งที่แปลกประหลาดเกินการคาดเดามักเกิดขึ้นในสถานการณ์+สถานที่อันน่าแปลกพิศวง และมักจะเป็นสิ่งที่ประหลาดเกินกว่าที่เราจะคาดเดาจริงๆ ถ้าผมเป็นหมอ เป็นผู้รู้ เป็นผู้มีประสบการณ์(หรือเป็นคนที่ขยันขึ้นมาอีกนิด) ผมคงจะยกเหตุผลเป็นตั้งๆ มาประกอบ เช่น คนรักและคลั่งไคล้คาแรคเตอร์การ์ตูน คนแต่งงานกับตัวการ์ตูน คนคลั่งไคล้ตัวละครในคอมพิวเตอร์ ฯลฯ หรือถ้าเคยดูหนังอาร์ทๆ อย่าง Air Doll นั่นก็เป็นอีกเรื่องนึงที่น่าสนใจในอีกหนึ่งบริบทของความรักระหว่างคนกับสิ่งหนึ่ง

ธีโอใน her พาเราไปเจอกับเรื่องราวของ ‘เราที่เป็นเรา’ เราที่มักจะทำให้ตัวเองต้องเจอกับพายุและเจอกับแสงสว่าง เราที่พาตัวเราไปล่องลอยบนทางช้างเผือกอันแสนสวยงามแล้วก็จมดิ่งลงไปในความมืดใต้ทะเลลึก…. สุดท้ายเราก็ไม่รู้หรอกว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เราควรจะพาตัวเราเดินต่อไป… เราสงสัย เราดีใจ เราเสียใจ เรารัก เราร้องไห้ ฯลฯ  แต่ทุกอย่างมันปะติดปะต่อ ประกอบกันเป็นชีวิตของเรา แล้วเราก็อยู่เพื่อมีความสุข ร้องไห้ แล้วก็มีความสุข แล้วก็ร้องไห้ แล้วก็มีความสุข…วนไปในทิศทางนั้น… ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เนอะ? แต่มันก็จะไปตามทางแห่งน้ำตาและความสุขอยู่เรื่อยๆ นั่นแหละครับ

มาถึงตรงนี้ เอาความเจ็บป่วยจากรักที่ทดไว้ออกมาทำต่อ  “แล้วฉันจะรักใครได้เท่านี้อีกไหม?” ฉันอาจจะต้องตอบเธอไปก่อนว่า ไม่ได้หรอก เธอจะรักใครเท่านี้อีกไม่ได้แล้ว แต่เธอจะรักใครสักคนในอนาคตได้มากกว่านี้ หรือได้น้อยกว่านี้ หรืออาจจะเกือบๆเป๊ะๆพอๆกับเท่านี้ก็เป็นได้

เชื่อฉันสิว่า ไม่มีความรักครั้งไหนยิ่งใหญ่หรือเล็กน้อยเท่ากันหรอก ต่างเวลา ต่างสถานที่ ต่างจังหวะ ก็ต่างความรู้สึก-ต่างความรักกันแล้ว เธออย่าพยายามเอารักไหนกับใครมาเทียบกันเลย แต่ถ้าเมื่อรักหนึ่งเกิดขึ้นกับเธอ… จงสัมผัสมัน และดื่มกินมันอย่างจริงจัง ในทุกครั้งที่เธอต้องเจอกับความรักแล้วต้องเสียใจ ในทุกครั้งที่เธอต้องเจอกับความรักและมีความสุข…  กอบเก็บมันไว้… มันอาจจะดีต่อเธอ ใจร้ายกับเธอ หรือดีบ้างร้ายบ้าง งงบ้าง เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง…แต่ยังไงเธอก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
จงเผชิญหน้ากับรักของตัวเอง…
แต่ถ้าหนุ่มๆ คนไหนยังไม่อยากเผชิญหน้ากับรักของตัวเอง ก็มาเผชิญหน้ากับดาราสมทบหญิงในเรื่องนี้ทุกคนเลยก็ได้บอกเลยว่าเด็ดและเปี่ยมปูมมากจริงๆครับ (ฮา)

ไม่ว่าความรักที่มีจะสมหวังหรือผิดหวัง.. มันก็ยังเป็นพลังที่ขับเคลื่อนให้โลกหมุนไปข้างหน้าอยู่ดี…

ถ้าเราไม่รู้จักความรัก…ชีวิตเราจะมีความหมายอะไรล่ะครับ 🙂 จริงไหม?

 

ขอให้รักคุ้มครองครับทุกคน

 

จั๊กจั่นในถุงนอน

Share Button

Comments

comments

Comments are closed.