อกหักดูหนัง : 500 วันแห่งความรัก…และความไม่รัก [500 days of Summer]

500 days of Summer

ผมเองยังคงรู้สึกถึงความรักที่ตกค้างในใจตัวเอง…

ตอนนี้ผมไม่ได้มีแฟน
ไม่ได้มีใครเป็นพิเศษ
และยังคงลุ่มๆดอนๆกับความรู้สึกที่ตกค้างอยู่ในใจของตัวเอง…

ยังไม่มีอะไรมาทำให้ผมเลิกนึกถึงเธอได้

ผมคิดว่าหลายๆคนก็คงเคยรู้สึกแบบนี้ ถูกมั้ยครับ?
วันเวลาที่ผ่านเลยมาไม่ได้ขยับให้ตัวและหัวใจของเราก้าวเดินต่อไปสักเท่าไหร่
หนำซ้ำ…ความบังเอิญยังซัดเราด้วยอุปสรรคต่างๆนานา
อย่างเพลงเพราะๆโดนๆที่เราเคยมีความหลังด้วยกันสองคน…
สถานที่ๆเรายังจำได้ว่าเราเคยอยู่ด้วยกัน…
สิ่งของต่างๆนานาที่ยังหลงเหลือความทรงจำให้เราเก็บเอามาเศร้าเล่น….

เรามองไปหา เดินไปเจอ เผลอไปพบ เราก็ได้แต่กัดฟัน เจ็บจี๊ดๆในใจ และอดทนไม่ให้น้ำตามันไหลออกมาเพียงเพราะว่าเราไม่อยากจะย้ำกับตัวเองว่าเรายังคงคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้นอย่างจริงจัง และเจ็บปวดอย่างจริงใจ แล้วเราก็หยุดมันไม่ได้… น้ำตาที่ไหลมันไม่ถามความสมัครใจของเจ้าของหรอกครับ..จริงมั้ย?

ผมเข้าใจดีเลยว่าทอม ตัวเอกจากเรื่อง 500 days of summer จิตตกแค่ไหนตอนที่เขายังคงดิ้นไปกับความรักที่มีแค่ตัวเขาอยู่บนเวทีแห่งรักนั้นเพียงคนเดียว

รักของทอมมันเป็นรักที่จริงมากเจ็บมากแต่ก็จะผ่านไป(แม้จะไม่เร็วมาก)ในท้ายที่สุด… ก็แหงล่ะ หนังมันเร่งให้เวลาผ่านไปเร็วได้ ไม่เหมือนชีวิตจริงๆนี่หว่า!

ผมว่าผมก็กำลังอยู่ในช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านที่แสนจะโหดร้าย ที่เร่งให้ผ่านไปเร็วๆไม่ได้นั่นแหละ…

ผมได้ดูหนังเรื่องนี้แค่ครั้งเดียว แต่ก็เหลือภาพความทรงจำและความรู้สึกที่ตรึงใจมาจากหนังเหมือนตอนที่เพิ่งดูจบ… ผมเคยเต็มไปด้วยความรัก ความสนุกสนาน ความอบอุ่น ความคิดที่ว่าชีวิตนี้เธอคือ “รัก” ของผมจริงๆนั่นแหละ… แล้วตอนนี้ ก็จบด้วยอารมณ์แบบในหนังเด๊ะเลย (หมายถึงรักจบนะครับ ฮ่าๆ)

ทอมและซัมเมอร์ (นางเอกของเรื่อง) ไม่ได้เป็นยอดมนุษย์ที่ดาวดวงไหน
แต่พวกเขาก็คือพวกเราชาวโลกมนุษย์… ที่เคยอินเลิฟอยู่ในความรักอย่างเต็มเปี่ยม
ที่เคยหมดความรู้สึก หมดความรัก ออกห่างอีกคนหนึ่งไปจนดูแสนจะใจร้าย…
คนที่เคยลังเลไม่แน่ใจในวันใดวันนึง…
คนที่เคยหมดรักลงไปอย่างไม่ต้องคิดวิเคราะห์อะไรให้มันมากมาย…

เมื่อรักของใจนึงจางหายไป… รักจากอีกใจก็ต้องเหี่ยวเฉาแห้งไปเช่นกัน

แต่มันไม่ได้แปลว่าเราจะสูบรักเข้าไปในใจใหม่ไม่ได้…
ผมเองก็เชื่อว่าเรายังเติมรักเข้าไปในใจใหม่ได้ครับ

แต่ไม่ใช่ว่าเราจะให้ “รัก” อะไรก็ได้มาเติมใจเรา… ถูกมั้ยล่ะ?
มันยากตรงนี้เนี่ยแหละครับ…
บางทีเราอาจจะยังไม่เจอ
บางทีเราอาจจะยังไม่พร้อม
หรือบางที เราอาจจะยังนึกถึง “รัก” ที่เคยเติมใจเราจนพองเต็มมาก่อน…

ครับ.. อย่างที่ผมบอก…
ยังไม่มีอะไรมาเลิกทำให้ผมนึกถึงเธอได้เลย…
ผมยังคงอยู่ในช่วงที่อยากจะกดFast Forward เร่งให้เดินหน้าไปเร็วๆ…
เผื่อจะได้ผ่านฤดูร้อนอันแสนอบอ้าวนี้
ไปเข้าฤดูใบไม้ผลิกับเขาสักที

อย่าลืมนะครับ… ถ้าเราเริ่มไม่เข้าใจในความรักเมื่อไหร่
ลองมาปรึกษา 500 days of Summerดู…
เราอาจจะได้ความเข้าใจ กำลังใจ และได้ปล่อยใจไปกับหนังดีๆอีกสักเรื่องที่พอดูจบเราก็จะกำหมัดแล้วบอกว่า

“เฮ่ย นี่มันกูเลยนี่หว่า”

ขอให้ความรักคุ้มครองครับ

-จั๊กจั่นในถุงนอน

 

 

 

อกหักดูหนัง #1 :  เปิดรับสมาชิกสู่โลกของประชากรหัวใจชำรุด [The Perks of being a wallflower] คลิก

Share Button

Comments

comments

Comments are closed.